maandag 7.30 uur"mamma gaat weg, krijgt mamma een kus?"een slaperig meisje kust me zachtjes. zoontjelief ligt nog uitgeteld in zijn ( ons) bed.
na 2 files, 4 rotondes, 3 wegwerkzaamheden kom ik op de plaats van bestemming aan.( tijd 8.45)
na een dag vol luiers verschonen, knutselen en eten rij ik vermoeid weer naar huis.
0m 19.15 open ik mijn geliefde voordeur. dochter ligt al op bed, en zoontje kijkt cars in zijn pyjama.
mensen oordelen en veroordelen me erom. om het feit dat ik zolang onderwge ben, mijn gezin achterlatend in hun eigen huis. oordeel maar,ik heb geen twijfel en ook geen spijt.
Bang dat mijn kinderen iets missen ben ik niet. pappa is 3 dagen thuis, best veel voor een vader.
ik ben meer bang voor mijzelf ...egoistisch he? ik ben niet bang dat mijn kinderen teveelvan mij missen, het is meer dat IK teveel van hun mis
 |